tag:blogger.com,1999:blog-9196890299275164392012-02-15T22:31:59.767-08:00Albatrosshttp://www.blogger.com/profile/07455205936312492206noreply@blogger.comBlogger131100tag:blogger.com,1999:blog-919689029927516439.post-89183121923947903742012-02-05T19:08:00.000-08:002012-02-05T19:39:49.725-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div>Είδα στον ύπνο μου γυναίκα όμορφη να παίζει βιολί. Στα χέρια της το ξύλο του ζωντάνεψε καθώς&nbsp;το έπαιζε και άρχισε να βγάζει φύλλα. Με κάθε δοξαριά η πράσινη φυλλωσιά του γινόταν πιο πυκνή. Έπειτα τα φύλλα άρχισαν να κιτρινίζουν και μετά να πέφτουν ένα-ένα, αλλά αυτή συνέχισε να παίζει μέχρι που στα χέρια της απέμεινε μονάχα ένα μικρό ξερό κλαδάκι. Τότε αυτή χαμήλωσε τα χέρια της, άφησε το κλαδάκι και το δοξάρι να πέσουν χάμω και με πλησίασε. Την αγκάλιασα και κλάψαμε μαζί γοερά.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/919689029927516439-8918312192394790374?l=toalbatross.blogspot.com' alt='' /></div>Albatrosshttp://www.blogger.com/profile/07455205936312492206noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-919689029927516439.post-38753959219939638422011-12-31T09:13:00.000-08:002011-12-31T09:17:30.300-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;">Πρίν από ένα χρόνο ακριβώς, αγκαλιαστήκαμε και είπαμε "κουράγιο, έρχονται τα δύσκολα." Με πολλή προσπάθεια, υπομονή κι επιμονή, καταφέραμε να ανεπεξέλθουμε και να ανταμειφθούμε για τους (κάποιους από τους) κόπους μας.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δύσκολη χρονιά το έντεκα. Η χρονιά που γύρισε ο κόσμος ανάποδα - και μέσα μας και έξω μας - και τελικά μας αφήνει με ανάμνηση τις τόσες πίκρες, συγκινήσεις, το άγχος, τις απογοητεύσεις αλλά και τις χαρές.&nbsp;Τώρα όμως που το έντεκα φεύγει, όλα αυτά φαίνονται πιά ασήμαντα. Σε κάθε στροφή του δρόμου εμφανίζονται κι άλλα πράγματα στο μονοπάτι μας. Το πιό όμορφο είναι ότι το δώδεκα, θα ανατείλουν στην οικογένεια τρείς νέες ζωούλες.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Για όλα τα υπόλοιπα είναι περιττό να σκέφτεται και να προσχεδιάζει κανείς...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Απόψε αποχαιρετάμε το έντεκα. Το αποχαιρετώ κι εγώ με μια ευχή για τους τόσους φίλους και την χώρα που τόσο αγαπώ, την ευχή στην μητέρα πατρίδα να ανατείλουν καλύτερες μέρες. ( Τις ευχές για την μικρη πατρίδα τις ακούμε βερεσέ, κι ο καθένας εννοεί - αν τα εννοεί - διαφορετικά πράγματα, οπότε δεν θα προσθέσω κι εγώ στο σωρό του περιττού). Καλή χρονιά.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Καλό κουράγιο.</div><br /><iframe width="560" height="410" src="http://www.youtube.com/embed/0FYBKeUfrJA?rel=0" frameborder="0" allowfullscreen></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/919689029927516439-3875395921993963842?l=toalbatross.blogspot.com' alt='' /></div>Albatrosshttp://www.blogger.com/profile/07455205936312492206noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-919689029927516439.post-21211655869372273202011-12-16T15:58:00.000-08:002011-12-16T16:01:08.310-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;">Επειδή πολύ μιλάω για συννεφιές τώρα τελευταία, βάζω αυτό για να κάνουμε διάλειμμα απ' τη μιζέρια. Στις γιορτές λέω να φάω πολλά μελομακάρονα...</div></div><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="308" mozallowfullscreen="" src="http://player.vimeo.com/video/22356756?title=0&amp;byline=0&amp;portrait=0" webkitallowfullscreen="" width="560"></iframe><br /><br /><div style="text-align: justify;">Τους δημιουργούς του βίντεο, τους βρίσκουμε στην ιστοσελίδα της Pixar, <a href="http://www.pixar.com/">εδώ</a>.</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/919689029927516439-2121165586937227320?l=toalbatross.blogspot.com' alt='' /></div>Albatrosshttp://www.blogger.com/profile/07455205936312492206noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-919689029927516439.post-49286063301184779842011-11-30T19:37:00.000-08:002011-11-30T19:39:17.661-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://fc01.deviantart.net/fs41/f/2009/031/a/6/Clouds_over_Somerset_by_Lausanne.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="384" src="http://fc01.deviantart.net/fs41/f/2009/031/a/6/Clouds_over_Somerset_by_Lausanne.jpg" width="512" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: justify;">Θυμάμαι, τέτοιο καιρό, πρίν από δέκα χρόνια χάζευα από μια σκοπιά ένα χωράφι με ασπρισμένα στάχυα που τα χόρευε ο άνεμος. Παρατημένα κι αθέριστα για καιρό, τα είχε ξεβάψει η βροχή. Και ήταν κάτασπρα, στο φώς του δειλινού, σαν τα μαλλιά του παππού, έλεγα. Τώρα οι παππούδες μετακόμισαν με χίλια ζόρια στο γηροκομείο και το σπίτι στο χωριό θα μείνει άδειο φέτος τα Χριστούγεννα. Κι εκεί οι κρυψώνες της παιδικής μας ηλικίας θα μένουν σκοτεινές και σιωπηλές.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πίσω στην πόλη, οι γονείς αποκαμωμένοι θα περιμένουν&nbsp;τα χελιδόνια τους που επιστρέφουν τον χειμώνα στη φωλιά. Και φέτος το διάλειμμα απο τις μέρες με τις απλήρωτες υπερωρίες θα είναι πιό μικρό. Καλή καρδιά...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πίσω στην πόλη, εμείς θα την βγάλουμε ξαπλωτοι μπροστά στην τηλεόραση που θα παίζει τις ίδιες ειδήσεις σε επανάληψη. Κι από συνήθειο&nbsp;θα πάμε την παραμονή στα μαγαζιά, να βρούμε πρόωρες εκπτώσεις και ευκαιρίες μισοτιμής για δώρα σε τιμές κρίσης.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τα σύννεφα μαζεύονται στον ουρανό. Κάθε μέρα και πιό πολλά.</div><div style="text-align: justify;">Καλό χειμώνα.</div><div style="text-align: justify;"><br /><div style="text-align: right;">εικόνα από <a href="http://lausanne.deviantart.com/art/Clouds-over-Somerset-111405281">εδώ</a></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/919689029927516439-4928606330118477984?l=toalbatross.blogspot.com' alt='' /></div>Albatrosshttp://www.blogger.com/profile/07455205936312492206noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-919689029927516439.post-45584833468220646922011-11-10T09:20:00.000-08:002011-11-10T10:00:32.720-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;">Θαυμάστε μια υπερπαραγωγή! "Tableau Vivant" με 120 καλλιτέχνες επί σκηνής!&nbsp;Δώστε του λίγη ώρα να φορτώσει και,&nbsp;<i>ναι,&nbsp;</i>πρέπει να το δείτε ολόκληρο!</div><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://player.vimeo.com/video/27949634?title=0&amp;byline=0&amp;portrait=0" webkitallowfullscreen="" width="560"></iframe><br /><br />Πληροφορίες για τους καλλιτέχνες εδώ:<br /><a href="http://www.sarahsmall.com/">http://www.sarahsmall.com/</a><br /><br />κι εδω:<br /><a href="http://www.livingpictureprojects.com/">http://www.livingpictureprojects.com/</a><br /><br />Χμμ. Θέλω κι εγώ...<br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">ΥΓ. Δεν είμαι εντελώς αναίσθητος - ή λαϊκιστί, στην κοσμάρα μου - που δεν σχολιάζω τον *γκουχ γκουχ*&nbsp;<i>διορισμό </i>καινούριου πρωθυπουργού. Απλά, επιλέγω να μην το κάνω εδώ. Αρκετή σαβούρα έχει ο κόσμος ήδη όπως είναι. Ας μήν προσθέτω κι εγώ στο περιττό, που λέει κι η Πάτι. Περίμενε όμως κι έρχεται...</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/919689029927516439-4558483346822064692?l=toalbatross.blogspot.com' alt='' /></div>Albatrosshttp://www.blogger.com/profile/07455205936312492206noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-919689029927516439.post-87920921315258446982011-10-21T13:07:00.000-07:002011-11-10T09:01:35.311-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.blogger.com/goog_491528750"><img border="0" height="295" src="http://1.bp.blogspot.com/-utztrOfNIeM/TqHQVoFFVFI/AAAAAAAAAEU/frVVHBPArNs/s400/trdd.jpg" width="400" /></a></div><br /><br />Δυστυχώς ή ευτυχώς, ο Μουαμμάρ και ο Οσάμα ήταν θνητοί. Όπως και τόσοι άλλοι πρίν από αυτούς. Κάποιων η μοίρα ήταν να τελειώσουν μέσα σ' ένα θλιβερό αιματοκύλισμα, όπως τα τόσα που είχαν προσφέρει σε άλλους καιρούς εκείνοι. Κάποιοι άλλοι, ήταν και <i>είναι</i> πιό καλοί υποκριτές και ακόμα τους πιστεύουμε.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όσο περνούν τα χρόνια, συμπαθώ όλο και περισσότερο τους ηθοποιούς, γιατί συνειδητοποιώ ότι όσα ψέματα μου έχουν πεί, κατά καιρούς, για να με ευχαριστήσουν, τα είπαν από το σανίδι. Αυτών η υποκριτική μπορεί και να με έκανε καλύτερο άνθρωπο. Είναι όμως τόσοι άλλοι, που μας λένε τόσα ψέματα καθημερινά και επηρεάζουν τόσες ζωές. Κι ακόμα επιμένουμε να τους ακούμε...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Είναι κι οι άλλοι υποκριτές, που ζούν κάπου μακριά και επηρεάζουν, αντίστοιχα, τις ζωές άλλων. Αλήθεια, ζούμε την ιστορία όλων αυτών των ανθρώπων μέσα από οθόνες και βιβλία. Εδώ, στη γαληνοτάτη πολιτεία της Δύσης, δεν έχει αλλάξει κάτι στη ζωή μας εξ' αιτίας τους, πέραν του ότι πλέον δεν μπορούμε να πάρουμε στο αεροπλάνο το μπουκαλάκι με το αποσμητικό μας. Κι όμως, τόσο συχνά ακούμε τα τύμπανα του πολέμου να ηχούν από κάπου μακριά, ενώ θα μπορούσαμε να ζούμε τη ζωή μας μή γνωρίζοντας την ύπαρξή τους (όπως γίνεται για άλλα τόσα πράγματα άλλωστε...).</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Σ' αυτή τη γωνιά του κόσμου, έχουμε συνηθίσει να λέμε ότι τα τύμπανα του πολέμου αντηχούν από κάπου μακριά. Εδώ, ζούμε τη ρουτίνα μας, δουλεύοντας, παράγοντας, καταναλώνοντας, χωρίς να συνειδητοποιούμε ότι τόσες μάχες <i>μέσα μας</i> χάθηκαν ήδη και χάνονται καθημερινά. Εξάλλου εδώ, οι δικοί μας υποκριτές ξέρουν πάντα πώς να μας χαϊδεύουν τα αφτιά. Τόσο πολύ, που είναι σύνηθες το να πανηγυρίζει ή να κλαίει μια ολόκληρη ήπειρος για το θάνατο ενός ανθρώπου αλλά να αδιαφορεί για τις χιλιάδες που χάνονται καθημερινά. Κι όμως, σ' όλων τις φλέβες τρέχει το ίδιο αίμα κι όταν χύνεται, είναι το ίδιο πολύτιμο...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τελικά, δεν αλλάζουν οι καιροί. Πόλεμοι άρχισαν και τέλειωσαν με τον ίδιο τρόπο και στο παρελθόν. Απλά, πλέον, μαθαίνουμε τα νέα από το μέτωπο αμέσως. Διαδικτυακά. Και μετά κλείνουμε τον υπολογιστή και συνεχίζουμε τη μέρα μας. Καλημέρα σας...<br /><br /><br /></div><div style="text-align: justify;"></div><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="410" src="http://www.youtube.com/embed/T-f-vQX942I?rel=0" width="560"></iframe><br /><br /><b>Κεμάλ</b><br />μουσική: Μάνος Χατζιδάκις - στίχοι: Νίκος Γκάτσος<br />εκτέλεση: Αλίκη Καγιαλογλου<br /><br /><br />Εικόνα ανάρτησης δανεισμένη από <a href="http://hayatsu.us/pages/photog03/photog_index.html">εδώ</a>.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/919689029927516439-8792092131525844698?l=toalbatross.blogspot.com' alt='' /></div>Albatrosshttp://www.blogger.com/profile/07455205936312492206noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-919689029927516439.post-37105728472309181212011-10-09T18:25:00.000-07:002011-10-10T04:34:58.911-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><img border="0" height="315" src="http://2.bp.blogspot.com/-X75sj7MFxUc/TpJIkHyWDnI/AAAAAAAAAEQ/TAw2o09HBcA/s400/PattiSm.jpg" width="400" /></div><br /><blockquote class="" style="text-align: justify;">"Σε περιόδους που είχα τις μαύρες μου, αναρρωτιόμουν ποιός τελικά ήταν ο σκοπός του να φτιάχνει κανείς τέχνη. Για ποιόν; Δίνουμε μ' αυτό ζωή στο Θεό; Μονολογούμε στους εαυτούς μας; Και ποιός ήταν ο τελικός μας στόχος; Το να φυλακίσουμε τα έργα μας στους μεγάλους ζωολογικούς κήπους της τέχνης - στο Μετ, στο Μόντερν, στο Λούβρο;</blockquote><blockquote class="" style="text-align: justify;">Λαχταρούσα την ειλικρίνεια, κι όμως ανακάλυπτα την ανειλικρίνεια μέσα στον εαυτό μου. Γιατί να αφιερώσει κανείς τον εαυτό του στην τέχνη; Για να αντιληφθεί τον εαυτό του ή για αυτό που είναι η τέχνη; Μου φαινόταν εύκολο να υποκύψω στο να προσθέτω κι εγώ στο σωρό αυτό του περιττού, εκτός κι αν θα μπορούσα να προσφέρω την φώτιση.</blockquote><blockquote class="" style="text-align: justify;">Συχνά καθόμουν και προσπαθούσα να γράψω ή να ζωγραφίσω αλλά ένιωθα πως, με όλη τη μανιώδη δραστηριότητα στους δρόμους, σε συνδυασμό με τον πόλεμο στο Βιετνάμ, οι προσπάθειες μου αυτές ήταν χωρίς νόημα. Δεν μπορούσα να ταυτιστώ με πολιτικά κινήματα. Προσπαθόντας να ενταχθώ σ' αυτα ένιωθα να με καταβάλλει απλά άλλη μία μορφή γραφειοκρατείας. Αναρρωτιόμουν αν οτιδήποτε έκανα είχε καμιά σημασία."</blockquote><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το πιο πάνω κείμενο αποτελεί μια πρόχειρη μετάφραση από μερικές σκέψεις που βρήκα στο βιβλίο <a href="http://www.amazon.co.uk/Just-Kids-Patti-Smith/dp/0747548404">"Απλώς παιδιά"</a>&nbsp;από τη 'γιαγιά' της πάνκ ροκ, την&nbsp;<a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Patti_Smith">Πάτι Σμίθ.</a>&nbsp;Σκέψεις πάντα επίκαιρες για κάθε καλλιτέχνη.&nbsp;Τις παραθέτω εδώ, ανόθευτες.</div><br />Κι ένα αγαπημένο τραγούδι της ίδιας. Άκου τους στίχους - ποίηση...<br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/gcbuG2w0Kzo?rel=0" width="560"></iframe><br /><br />Η επίσημη σελίδα της Πάτι Σμίθ εδώ: <a href="http://www.pattismith.net/">www.pattismith.net</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/919689029927516439-3710572847230918121?l=toalbatross.blogspot.com' alt='' /></div>Albatrosshttp://www.blogger.com/profile/07455205936312492206noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-919689029927516439.post-87258577149632802882011-10-03T05:26:00.000-07:002011-10-04T16:35:14.064-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><iframe width="560" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/a0aiusQKjJU?rel=0" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br />Περιγραφή:<br /><br /><div style="text-align: justify;">Μια ταινία του Kim Dang Trong, για τη δουλειά του εικαστικού καλλιτέχνη Nes Lerpa, που ακολουθεί τη διαδικασία δημιουργίας ενός πίνακα στο στούντιο του, Atelier Asserbo, Δανία, φθινόπωρο 2010. Μουσική: Ejnar Kanding.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Διαβάστε περισσότερα για τον Nes Lerpa στην ιστοσελίδα του: <a href="http://neslerpa.com/">neslerpa.com</a><br /><br />Γυρεύω κι άλλα παρόμοια. Εισηγήσεις ευπρόσδεκτες! :)</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/919689029927516439-8725857714963280288?l=toalbatross.blogspot.com' alt='' /></div>Albatrosshttp://www.blogger.com/profile/07455205936312492206noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-919689029927516439.post-752638044708649132011-09-29T11:38:00.000-07:002011-09-29T12:21:57.800-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">...τυγχαίνουν και στο Λονδίνο!<br />Σήμερα ο ήλιος μας έψησε. Και δέν είχα παγάκια στο ψυγείο για να φτιάξω σωστό φραπέ! (Πού να προνοήσω σ' αυτή τη χώρα για κάτι τέτοιο...). Αυτά.&nbsp;Χαρείτε κήπο!<br /><div><div style="text-align: center;"><div style="text-align: left;"><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-tm27_U1nsho/ToS6WjyS64I/AAAAAAAAAEI/rqE008BL7sw/s1600/IMG_6073-pola.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/-tm27_U1nsho/ToS6WjyS64I/AAAAAAAAAEI/rqE008BL7sw/s400/IMG_6073-pola.jpg" width="323" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-rtL4XKTa8mE/ToS6WdSdrbI/AAAAAAAAAEE/6-s9lg5a-HU/s1600/IMG_6071-pola.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/-rtL4XKTa8mE/ToS6WdSdrbI/AAAAAAAAAEE/6-s9lg5a-HU/s400/IMG_6071-pola.jpg" width="325" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-OrVNsmLIBBE/ToS7ghdAWWI/AAAAAAAAAEM/mArns-2fAUs/s1600/IMG_6069-pola.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/-OrVNsmLIBBE/ToS7ghdAWWI/AAAAAAAAAEM/mArns-2fAUs/s400/IMG_6069-pola.jpg" width="325" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-xlkD4GmSweg/ToS6Vl7zerI/AAAAAAAAAEA/7qPecZ5fL68/s1600/IMG_6068-pola.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/-xlkD4GmSweg/ToS6Vl7zerI/AAAAAAAAAEA/7qPecZ5fL68/s400/IMG_6068-pola.jpg" width="323" /></a></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/919689029927516439-75263804470864913?l=toalbatross.blogspot.com' alt='' /></div>Albatrosshttp://www.blogger.com/profile/07455205936312492206noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-919689029927516439.post-69384428371459969102011-09-21T19:05:00.000-07:002011-09-21T19:05:58.145-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;">- Μα... είναι φυσικό να αμφιβάλλεις για αυτό που κάνεις. Δεν είναι κάτι το κακό αυτό και δεν πρέπει να σε σταματά από το να εκφράζεσαι και να πειραματίζεσαι.<br /><br /></div><div><div style="text-align: justify;">- Κι εσύ; Δεν αμφιβάλλεις ποτέ;</div></div><div><div style="text-align: justify;"><br />- Σαφώς κι αμφιβάλλω. Όμως αυτό είναι η ζωή. Ερχόμαστε στον κόσμο και είμαστε όλοι ίδιοι. Έχουμε τις ίδιες βεβαιότητες: Τη γέννηση, τη ζωή και το θάνατο. Τη γέννηση μας δεν τη θυμόμαστε, άρα δέν τη γνωρίζουμε. Και το θάνατο, που είναι σίγουρος για όλους, προσπαθούμε να τον φανταστούμε αλλά δεν μπορούμε να γνωρίζουμε πώς θα είναι, μέχρι να έρθει. Το μόνο που μπορούμε να γνωρίσουμε - και είναι τεράστιο - είναι αυτό που βρίσκεται στη μέση τους, και αυτό είναι γεμάτο με αβεβαιότητα ή, αν προτιμάς, με αμφιβολίες. Και σαν δημιουργός, οφείλεις να εκφράζεσαι για αυτά που νιώθεις στη ζωή σου - τις αμφιβολίες σου, που, εν τέλει, προκύπτουν από την ίδια τη ζωή.</div><div><div style="text-align: justify;"><br /></div></div></div><div><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color: #999999;">*μια όμορφη απάντηση του ΔΜ από τη συζήτηση μας σήμερα.</span></div></div><br /><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://farm1.static.flickr.com/62/157333368_3f90b68046.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" src="http://farm1.static.flickr.com/62/157333368_3f90b68046.jpg" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">"Ο βιολοντσελίστας" (1957) του <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Robert_Doisneau">Robert Doisneau</a>. Καβαντζωμένο από <a href="http://www.flickr.com/photos/sebastianba/157333368/lightbox/">εδώ</a>.</td></tr></tbody></table></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/919689029927516439-6938442837145996910?l=toalbatross.blogspot.com' alt='' /></div>Albatrosshttp://www.blogger.com/profile/07455205936312492206noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-919689029927516439.post-57434153365616226172011-09-19T18:11:00.000-07:002011-09-19T18:24:45.436-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;">Αχ, καλοκαίρι που ξεθωριάζεις στη μνήμη μας, ενώ κολλημένοι μπροστά στην οθόνη περιμένουμε την καθημερινότητα, αργά, όμως σίγουρα, να επιστρέψει στις ζωές μας. Εξάλλου, ποιός δεν ποθεί να ξανακρυφτεί πίσω απ' τις υποχρεώσεις του; Προς το παρόν θα υποστούμε τη στασιμότητα. Δουλειά,* έτσι κι αλλιώς, δεν έχουμε.</div><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/gBTM2Z-HHeE?rel=0" width="560"></iframe><br /><br />Ακούω:<br />Σαββίνα Γιαννάτου - Το τρανζίστορ<br />από το δίσκο "Μικρές Αγγελίες" του Μιχάλη Σιγανίδη.<br /><br /><br />*Δουλειά έχουμε. Μισθό δεν έχουμε, για να διευκρινίζομεν. Ουφ...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/919689029927516439-5743415336561622617?l=toalbatross.blogspot.com' alt='' /></div>Albatrosshttp://www.blogger.com/profile/07455205936312492206noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-919689029927516439.post-44846382705539419602011-09-15T13:02:00.000-07:002011-09-18T11:45:23.674-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;">Ντεζαβού. Έχω να ομολογήσω ότι ο Σεπτέμβριος μου βγαίνει πολύ ρετρό. Παράξενος μήνας, έτσι κι αλλιώς. Στη μέση. Όχι πιά ήλιος και καλοκαίρι, αλλά ούτε και χειμωνιάτικος ρυθμός δουλειάς. Έχει και μια ψεύτικη, διάφανη συννεφιά, που δεν σε πλακώνει. Κι όμως πάλι είναι γκρίζος σαν παλιά φωτογραφία που αρνείται να ξεθωριάσει. Τό 'χω ξαναζήσει.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αποχρώσεις του γκρί και σ' όλα τ' άλλα λοιπόν. Ευτυχώς, από διάθεση καλά πάμε ακόμα. Δεν έχει αρχίσει κι εκεί να συννεφιάζει. Προς το παρόν, τό 'ριξα σε ασπρόμαυρες ταινίες και μουσική απο φθαρμένα βινύλια. Ανασκαφές και εξερεύνηση...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Σήμερα ακούω το τραγουδάκι αυτό λόγω δουλειάς. Έχω να γράψω μουσική για ένα ταινιάκι, βασισμένη σε στοιχεία από το κομμάτι αυτό. Το έχω αγαπήσει, μπορώ να πω. Αν κάποιος έχει να εισηγηθεί παρόμοια ακούσματα θα το εκτιμήσω δεόντως. &nbsp; :)</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><br /><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/XdYIr_7n35c?rel=0" width="560"></iframe></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">Αττίκ - Μαραμένα τα γιούλια κι οι βιόλες</div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">Εκτέλεση: Κάκια Μένδρη (1935).</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/919689029927516439-4484638270553941960?l=toalbatross.blogspot.com' alt='' /></div>Albatrosshttp://www.blogger.com/profile/07455205936312492206noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-919689029927516439.post-36688130346751732712011-09-12T17:18:00.001-07:002011-09-19T09:52:17.931-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;">Πανσέληνος πάλι. Δεκατρία φεγγάρια μετά, μια ευχή στεγνώνει στον φθινοπωρινό αέρα και τα όνειρα αλλάζουν σχήμα και γεύση σαν ώριμα φρούτα. Μα ο τρύγος αργεί. Επιστρέφω στην πόλη και είμαι ένας άλλος. Πάντα ο άλλος - ο ρευστός εαυτός ή ο φίλος που θα γνωρίσεις στο επόμενο κεφάλαιο - κουβαλώντας όμως πια στις αποσκευές μια χούφτα νέες αμφιβολίες. Είμαι και πάλι εδώ. Στο ίδιο μέρος να νοσταλγώ τις ίδιες μουσικές. Καινούρια αρχή και νιώθω πάλι πως ακολουθώ μια σκιά - τη σκιά μου που συχνά περπατάει μπροστά μου.</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/919689029927516439-3668813034675173271?l=toalbatross.blogspot.com' alt='' /></div>Albatrosshttp://www.blogger.com/profile/07455205936312492206noreply@blogger.com7